WELAT Û HELBESTVAN


WELAT Û HELBESTVAN

Berf bû!

Baran bû!

Rojek ji rojên îd û cejnan bû

Erd dikenî

Erd didagirî

Ezman bi ziman bû

Dil bû..

Çav bû..

Ziman bû..

Dil bi birîn

Çav bi ronahî

Ziman bi deng

Sîng teng

Ling bi derman bûn

Xebat û serazadî

Xort û zarok

Welat û xurbetî

di dilê min da mîna kulîlkan

di ezmên da mîna sitêrkan

vedimirîn û vedibûn

li ser riya xebatê

cihan bû

Mem bû

Zîn û Xec bû

Siyamend bû

Û ez bûm…

Helbestvan.

BÎRANÎNA EHMEDÊ XANÎ

Cana..

te rojekê bi min regot:

xeberê bide çiyayên

bi nav û nîşan

û çemên rengîn!

Cana..

bi xêzên zêrîn hatin nivîsandin

Dêrsim, metîn û Hemrîn

Agirî, Îhsan Nûrî

Şehînşahê çiya ye…

ala Kurdan girt şûna rojê

li wê derê

roja Mîdiya û azadiyê

Ararat, Everist û kilîmencaro

ya Kurdan

pir bilind e û rind e

serbilind e taca keye..

ber bi rojê serî hildaye

Xelat û Sîpan

welatê şêr û pilingan

Şoreşger û mest in!

Şengal guhê bayê Almemedê

fesad û mizawerê bindest e

Codî û Bêxêr sekran in

kulîlk lê dipeqin xwînî ne

sor .. sor dikin

bi rengê xwîna şehîdan e

ji tofa Nuh û virda

ne gûna Holeko û Cengîz

me anca qurban neda

gund şewitandin

li ser pê sekinîne

silav didin sitêrkên ezmana

Codî îro hay û hoye

qîl û qal û ceng e

li dunyayê dayî deng e…

Çemê tîr, Dicle ureur e

li erdê Kurdistanê

lê bo çi Mekk e, hezîn e

li eyndîwara xopan

meyî ye, ne geş e, bêreng e

ne hişîn e, matreng e, nexwaş e, xemgîn e

dastana nehsed sîh û heftan

Dêrsim û Paloye

Seyêd Rizayê

namdar û qehreman e

Bêguman

di welatê me da

çiyayê Dêrim rê neda

neyara di umrê xwe da

weqor e

tim bi nor e

guhî nur e

Cana..

Guhên welatê min hene

hinek kol bûne

Ebdilezîz, Bêxêr û Şingal

kevok lê dixwînin

bi hesreta hezar sala

kevnar in hîm û zinarên wan

li dora wan deşt û çol e

ne meydana cirît, egît, nijdî û hespan

ne sekman ne xoret bazdidin

û meydana bazdanêye

ne hîrhîra Bozê Rewan e

di qulanga razanê

heyf û heyf

Cana..

Te wisa digot:

Xeberê bide çem û avê

welatê min dewlemend e

bi çem û av e

Zab û Aras e

Murat û Ferat e

Dicle û Xabûr e

Efrîn , Ceqceq û Ava Reş e

hemû çemên din

diherikin bi şev û roj

bi gol û gujguj in

li dor wan dijin

belengaz û gernas û serfirazan

mirovên xudîxencerên zîvî

û şûrên kebze Lahûrî

û tivingên sedefkirî

parastina gel û welat

dane ser milêd xwe

heyanî mirinê

xudîkeriyên kar, berx û miyan in

tewla nijdiyan, qeterêd hêştir û devan e

mêşên hinguv

deşta bi pembî

hêrên rezan

aramgeha çeleng û xortan

qêrîn û sazên

keç û qîzan…

Cana..

Gol hene…

mîna gola Wanê

li vir Temara qîreqîr e

deng dide çiyayên Zagros

li Kurdistana Îranê..

welatê min û te Cana

Semîr Emîs û Roksana

bi dil ve girêdayî ne

serê xwe danîne ser

Mihabad, Kirmanşah

û Senendacê

Cana..

Kerem bike..

ana çiyayekî heye

serbilindê hemû çiyan e

li Beyazîta rojhilat

jê ra dibêjin..

Ehmedê Xanî

şaîr e, hozan e, sultan e, şorşêrîn e

suxenden  û welatperwer e

siya xwe dayî ser çar koşên dinê

bajar, gund, sûk û badistanan

li Kurdistanê

li sîngê wî çiyayî dikele kaniyek

jê re dibêjin..

Zîna zîndan

îro em dixwazin diyariya wî belav bibe

bi hemû zimanan

lê wê bîranînê

Datntê,Hogo,Haynê Kurdayê Xanî

şaîrê hemû gelê ku li cihanê gotiye:

werin bibînin, mêze bikin

çiya û gund xemilîne bi gul û xwînê

xwîna gelê bêxudan.


اعجبك ؟ شارك الموضوع مع أصدقائك!

0

WELAT Û HELBESTVAN