ANA


ANA

Ana.. gulan e

perperîkên zozanan vedibriqin

sîmfoniya deşt û çiyan

gelî û newlaye

li ser lêvên te

ken venamire

dixwazim Kaniya pêsîrên te

der bibe..

dixwazim tu perwaz bikî

li ser şar û gundan

bibarîne

barana bereketê

ser rûyê zemîn biteqe

bi şahî û şadîmanî

belav bike rihmeta xwe

şa bike dilê xemgînan

bi heyranî

gul û çîçekan bireşîn çarmedor

li ser hîm û zinarên Kurdistanê

em li hêviya heyva

rûgeş in

em li hêviya sitêrkên

rûken in

çavên xwe yên Fitne Engîz bişkîn

li dora xwe binihêr

hemû şehîdên te ne

li goristana welatê xwe razane

sersiya min hîn a baş e

ji westiyan û hestiyan re geş e

ne darek çinarê kevnar im

di navbera goristana bi rûmet

ez dûr ketim

ji dê, bav û biran

dîsa min tu berneda

ji xwe re bûm

rêber û pêşeng..

ji bo hemû kesan

li cihanê bûm helbestvanekî

bi nav û deng..

evîna te cejnek

pîroz û rêzdar e

li dor xwe bi şahnazî

govend û dîlanê bigerînin

were…

bi sibehê re

bi şevê re

min bibîne û bixwaze

were…

tu xezalî, ne dêlgura dev bi xwînî

were…

bi berbangê re

were…

bi heyvê re

were.

(1981)

XÊZÊN RÊZKIRÎ

Werin bigerînin

govend û dîlanan

rûgeş û ronak e hêva te

al hildaye gelê te

ro bilind e

dem dem e

dema rêzkirina helbestaye…

Çivçiva çûk û bilbilaye

mij û dûman belav bûye

xûya ye dora gelî û newalan

şewq û roniya welat e

li aliyekî çapxane ne

li aliyekî hay û hoy û xebat e…

Hozan, dîrokvan

û helbestvanan

di nav gul û sîsinan de dijîn

lê dest ji xebatê bernadin

pir bi xwîn in

ew baş dizanin ku

berxê nêr ji kêrê re ye

bahoz  radibe

berf  û baran lêdide

lewre zîpik û sermaye

Sîngê me herdem vekiriye

Tu yî .. tim tu yî

tu yî ji Adem û Hewa yî

lê geya di bin keviran de namîne

tu nav û nîşan dide jiyanê

şêrîna min

dozkîna min .

                                 27  3  1995

TÛJ NEBE

Payîz e

nalîna dilê xemgîn e

Şev û roj

dikim zarî..

çav cobar e

hêstir dibarin

rengê mirinê daket

ser rûyê xemgîn

bayê Almemedê

ji êteka çiyan de diqopire û tê

wêran dike senc û dîwaran

lihev dikevin

hîm û lat û zinaran

tu Romî yî bi çavên kildayî

serhişka evîndaran

lêv hildayiye tu…

Di jînê de

tenê buharek heye

havîn, payîz û zivistan encama te ye

rêbadyî  ye tu

dilê min got:

Hişiyar bibe û rabe ji xewa şêrîn

hozan nabe dilbirîn

di nav gel de xebata wî tim heye

jîn ne bax û baxçeye

ne gul û fil û nesrîn e

li ser zinaran

li sirtan û binê newel û geliyan

qêrîn e, fîxan e

emr û ferman e

li min bişkîn

kûçê çavên rengîn

dilşad bibe

bibîne  karê xwe

ey malava ya me

ka bide min mizgîn .

                               1980

BI RASTÎ

Bi rastî

Îro ez şad û xurem im

xebera serleşkerê xoban

hatiye ji min re

ferman derdiket

ku em li ser riya we

bisekinin…

Ji bo silava çavşînê

gav bi gav

bi xwe mêze dikir û dikenî

hunguv dirijand ser wê kenî

û dikenî…

bi rastî îro ez gelek

kêfxwaş im

aştîperwer im

nesax im

dor xwe dinihêrim

ne bêhiş im

ne jî şaş im…

Sereka rindan bi dizîka

xeber şandibû û digot:

Evîndarê te me

bi eşqa dilê te baş im

kêfxweş im û dikenim

bi rastî

ez dijîm

ne bi qehr û ne bi kîn im

ez mîna wê xeberê dibêjim

serekê leşkerê evîn im .

                            Heleb 1994

WERE.. WERE

Tu mîna çemayî

dil dide

can dide

bersiva evînê dide

evînek baş û xweş

dahînek bêhember e

kaniya te pirs e

belê kenara te

bersiva fêdayî can û qurban e…

Dîtin û nûr e

tu çem î

Çiya, gelî û deşt welat î

tu hêviyan belav dikî

herdu kenarêd xwe

ne hîm û ne zinar in

ne siwarên koledaran in

nabin bend û gol…

Tu diherikî bi şev û roj

havîn û zivistan

li hember neyar û dostan

tu zarxweşî, nermikî, comerdî

û şoreşgerek pir caran jî sertî

zalimî

belê xortî…

Tu çem î

di riya te re min nas kir

diz  û keleş û genî

te bi min naskirin da

Mesîh û Şeytan

dev û ziman

qêrîn û serhildan

şer û berxwedan

ger nexweş bibim

tu derman…

Tî me

tim ez tî me

nûşist im..

agir perest im..

ketim bextê te

tu kaniya jîna minî

rehîm î him kafirî

jîn di navbera gel de ye

te ez hîn kirim rastiyê

di riya te de min jiyana xwe

nasdikir

ax, zad û geya

tu jîna min î

bêyî te ez bêkes im

were.. were.. were…

             

                              1987

HÊVÎDAR IM

Tu rojhilat î

dîrok î

rengîn î

buhara hezar salan

çav li rê man

bi derd û kul û xem

di buhuşta bax ê îrem de

navdar û bi deng in

şah û leşker êriş kirine

di qîl û qala cejn û cengan de…

Tu tim serfiraz î

şox û şepal î

tu xewnî

serek û qumindar î

kes nikare bigîne dor

qesra te..

tu perestgeha gel î

qehremana berxwedana Kurdayî

hezar sal derbas bûn

di bindestiyê, şoreşê û serhildana xwînî de

bi eşqa welatperwerî

diz û keleşî

sipî û reşî

îro li dor xwe dinihêrin

roja felat û xebatêye

dibistan, kovar, pertûk

dîroknas û helbestvan

li dor te kom dibin

digrin govend û dîlanek fereh

sîmfoniya serbilindiyê, azadiyê

bi hemû zimanan belav dibe

dîrok  ev e…

Millet dihelin û winda dibin

lê belê em dimînin

mîna Agirî, Sîpan, Xelat û Hemrîn

serbilind in û namirin .

1982


اعجبك ؟ شارك الموضوع مع أصدقائك!

0